Platón: Argumentos sobre a Xustiza e a Cidade Ideal na República
Os Argumentos sobre a Xustiza na República de Platón
O Argumento de Polemarco
Recolle a tradicional definición da xustiza de Simónides, segundo a cal a xustiza sería dar a cada quen o seu. A xustiza basearíase nunha relación entre persoas, e non sería unha virtude en si mesma.
Sócrates socava este argumento de Polemarco collendo como exemplo os artesáns. Así como non dicimos que unha práctica médica non é boa se unhas veces cura e outras enferma, tampouco pode [ser xusta a xustiza se...]. En definitiva, o que quere dicir é que a virtude dunha acción non pode ser debida aos seus efectos sociais, senón que ten que ser algo determinable na acción mesma.
O Argumento de Trasímaco
Trasímaco di que o que é xusto é o que queren os máis fortes. A xustiza consistiría en obedecer as leis da cidade, e esas leis fannas os fortes.
Pola súa parte, Glaucón e Adimanto mostran que un xusto e un inxusto actuarían igual se ninguén os vira. É o famoso Anel de Xixes, un anel que volve invisible a quen o pon.
A Cidade Ideal de Platón
Aquí Platón comeza o desenvolvemento da teoría da súa cidade ideal. Consta de dous grandes principios:
- Correlación Estrutural entre Alma e Estado: Este principio é a base da República, pois considera que o Estado é unha alma en caracteres grandes.
- Principio de Especialización Funcional: A cidade estaría dividida en dúas clases sociais:
- Os campesiños, artesáns e comerciantes: buscan o beneficio privado.
- Os guerreiros: só poden buscar o beneficio público.
Interrelación entre Alma e Clases Sociais
Para Platón existe unha interrelación entre os dous principios (especialización funcional e relación estrutural entre alma e estado). Así, as partes da alma correspóndense coas clases sociais e as súas virtudes:
- A alma concupiscible correspondería aos artesáns e a súa virtude sería a temperanza.
- A alma irascible corresponderíase cos guerreiros e a súa virtude sería a fortaleza.
- A alma racional correspondería aos filósofos-reis e a súa virtude sería a xustiza.
Estrutura e Réxime da Cidade Ideal
Platón describe moi ben a súa sociedade ideal: número de habitantes, situación xeográfica, estrutura económica, etc. Pero quizais o máis importante sexa o seu sistema educativo e o réxime de vida dos guerreiros, que será considerado como unha especie de comunismo.
A terra, que é a principal forza de riqueza, será repartida polo Estado entre as familias; aínda que non é hereditaria e o número de familias dependerá da extensión do territorio.