O Ser Humano na Filosofía Contemporánea: Perspectivas Clave
O Ser Humano como Problema na Filosofía Contemporánea
Claves da Concepción do Ser Humano
Avance Científico e Tecnolóxico
A partir de Darwin, o ser humano é considerado igual ao resto dos animais. O home segue a evolución das especies, e froito do azar e das necesidades, a través da enerxía xenética pode converterse nun ser artificial.
Condicións Económicas, Sociais e Culturais
Como consecuencia das migracións, as razas humanas mestízanse e propíciase a unificación cultural. O ser humano vese a si mesmo como un ser máis dentro da natureza. A realidade humana é máis ampla. Este proceso dá lugar a un gran avance intelectual e ético.
As Distintas Respostas Contemporáneas
Desde a Perspectiva Biolóxica
Darwin e Wallace formularon a teoría da evolución das especies baseada na selección natural, que explica como sobreviven os que mellor se adapten ao medio no que vivan, sendo os máis fortes. Esta teoría evolucionista foi mellorada:
- Pola explicación xenética da causa dos cambios aleatorios (mutacións).
- Polo estudo de Wallace, segundo o cal os cambios culturais inflúen máis que os físicos na selección natural.
Perspectiva Sociolóxica
Marx defende o carácter social do home, producido pola necesidade de transformar a natureza para asegurar a supervivencia. Prodúcese unha situación de alienación que provoca desigualdade económica e social (sociedade comunista).
Perspectiva Psicolóxica
Para Nietzsche, o seu punto de partida supón recoñecer a realidade obxectiva: “Non existen feitos, só interpretacións”. El considera a idea como un ser intermedio, desde a cal entendemos a súa afirmación: “O home é unha corda tendida entre o animal e o Superhome”. O superhome é o sentido da vida. As decisións de Freud están marcadas por desexos reprimidos e experiencias infantís.
Perspectiva Antropolóxico-Metafísica
Ortega e Gasset afirman: “O home non ten natureza, o que ten é historia”. Para Sartre, o ser humano é conciencia e liberdade: “Sei que existo e logo penso”. Advirte que o home está condenado a ser libre. Se se renunciase á liberdade, tamén se renunciaría a ser humano; polo tanto, a angustia é inevitable.
Desde a Recente Biotecnoloxía
A natureza humana lévanos á produción de elementos artificiais. Non hai escapatoria, somos artificiais por natureza. Hans Jonas achéganos dúas consideracións:
- A ciencia e a técnica inventaron as relacións entre o home e o mundo. A natureza é vulnerable.
- O home é o único ser coñecido que ten responsabilidade. Habermas expresa o temor de que a través destas técnicas se poida producir un cambio irreversible na natureza humana.