O Goberno Provisional e a Constitución de 1869: O Sexenio Democrático

O Goberno Provisional e as Reformas (1868-1869)

O Goberno provisional, á fronte do cal se situaron Serrano e o xeneral Prim, puxo axiña en marcha un programa de reformas. Recoñecéronse a liberdade de imprenta, o dereito de reunión e de asociación, e o sufraxio universal.

O Goberno provisional convocou eleccións a Cortes constituíntes, mentres se pronunciaba a prol dunha fórmula monárquica para o futuro réxime político. As eleccións deron a vitoria á coalición gobernamental, e crearon tamén dúas importantes minorías dentro das Cortes: a carlista e a republicana.

Os partidos tiñan que facer un esforzo por facer chegar a súa mensaxe electoral. A maior actividade concentrouse nos núcleos urbanos, sobre todo por parte de demócratas e republicanos.

O Panorama Político no Parlamento de 1869

O panorama político no novo Parlamento, a partir do ano 1869, estaba dominado por catro grandes tendencias:

• A Dereita (Carlistas): Situábanse os carlistas, un grupo dos cales aceptaría por primeira vez o xogo parlamentario, presentándose ás eleccións cun programa que defendía esencialmente a unidade relixiosa do país fronte á pluralidade de cultos, e a monarquía tradicional.
• Os Moderados: Fieis a Isabel II, reclamaron a súa volta ao trono. Entre os seus líderes salienta Cánovas.
• O Centro Monárquico-Democrático: Integrado basicamente polos asinantes do Pacto de Ostende: Prim, Sagasta e Zorrilla. Defendían unha forma de goberno monárquica, pero subordinada á soberanía nacional e a un amplo respecto polas liberdades públicas.
• A Esquerda (Republicanos): Situábase o partido republicano, separado do demócrata a mediados de 1868, cando se declararon monárquicos parte dos seus membros. Deputados dirixidos por Pi i Margall, Figueras e Castelar.

A Constitución de 1869

Estaba inspirada nos principios do liberalismo democrático e establecía:

• A soberanía nacional.
• A monarquía como forma de goberno.
• Clara separación de poderes.
• O rei exercía o poder executivo.
• Cortes bicamerais formadas polo Congreso e o Senado, con iguais atribucións, elixidos polo sufraxio universal masculino.
• O poder xudicial estaba en mans dos tribunais formados por xuíces.
• Dereitos e liberdades recollidos de forma explícita e ampla.
• Liberdade de cultos, eliminando a confesionalidade do Estado.

Despois de promulgada a Constitución, Serrano foi nomeado rexente provisional mentres se buscaba un novo rei católico, liberal e aprobado polas potencias europeas.