A Fronte Popular e a Crise da II República Española (1936)

A Fronte Popular e a Crise da II República Española (1936)

A Fronte Popular foi unha grande alianza de partidos de esquerda que marcou un período crucial na historia de España.

1. As Eleccións de Febreiro de 1936

Os partidos de esquerda constituíron unha grande alianza, a Fronte Popular, resultado dun acordo electoral. Fronte a esta coalición, as dereitas e o centro presentáronse divididas. Os resultados supuxeron unha vitoria moi axustada da Fronte Popular.

2. A Volta de Azaña ao Goberno e as Reformas

Niceto Alcalá Zamora encargou a Manuel Azaña a formación do Goberno, composto só por republicanos de esquerda, xa que os socialistas rexeitaron volver a unha coalición cos republicanos. Entre as primeiras medidas adoptadas, concedéronse:

• Unha amnistía xeral para os encarcerados polos acontecementos de outubro de 1934.
• O restablecemento da autonomía de Cataluña.
• A obriga aos empresarios de readmitir os obreiros despedidos.

Finalmente, nos ámbitos agrario, relixioso, social e militar, continuouse co proceso reformista. Tamén volveu ao primeiro plano o enfrontamento entre a Igrexa e a República.

3. A Crise da República e a Escalada de Tensión

Abriuse unha crise que debilitou aínda máis o Goberno republicano. A Cámara destituíu o Presidente da República, Niceto Alcalá Zamora. Azaña foi elixido Presidente, quen intentou reeditar un Goberno de coalición de republicanos e socialistas, sen chegar a un acordo.

Mentres, triunfaban as posicións revolucionarias dos anarquistas e do sector máis radical da UGT, afianzándose o discurso da sublevación e do levantamento. Os dous grandes partidos con maior representación (o PSOE e a CEDA) non contribuíron á estabilidade da República.

Ante a crecente espiral de violentos enfrontamentos nas rúas, o Goberno reaccionou detendo a José Antonio Primo de Rivera e pechando as sedes da Falange. Aínda así, a violencia nas rúas e os crimes políticos seguiron en aumento, tanto por parte da esquerda como da dereita. O problema máis grave ao que tivo que enfrontarse o Goberno foi a crise económica.

4. O Golpe de Estado Militar e o Inicio da Guerra Civil

A organización da conspiración militar partiu dalgúns militares de extrema dereita e da Unión Militar Española (UME). O Goberno republicano tratou de desarticular a trama golpista realizando cambios e traslados nos altos mandos.

En marzo, reuniuse en Madrid un destacado grupo de xenerais que acordou un alzamento militar. O golpe debía realizarse con extrema violencia. Primeiro, declararíase o estado de guerra e, despois, procederíase á detención e eliminación dos principais dirixentes políticos e sindicais de esquerda.

O 17 de xullo comezou a sublevación. O fracaso da rebelión militar na maior parte das grandes cidades derivou nunha tráxica e sanguenta Guerra Civil que durou tres anos.