O Franquismo en España: Instauración e Leis Fundamentais
A presente composición pretende determinar o período histórico español do século XX no que o asunto central é a instauración e institucionalización do réxime franquista.
A Necesidade de Legalidade do Novo Estado Franquista
No Documento 1, Documento 2 e Documento 3, obsérvase como o novo réxime, xurdido tras a derrota definitiva da República en abril de 1939 –data na que Franco emitiu o parte no que declaraba rematada a guerra–, precisaba dotarse dunha legalidade da que carecía. Por esa razón, o Novo Estado franquista dotouse dunha serie de Leis Fundamentais que cumpriron a función de institucionalizar o réxime.
Características da Ditadura Persoal de Franco
Tratábase dunha ditadura persoal que xirou arredor de Francisco Franco, na que se suprimiron os dereitos e liberdades, sen unha ideoloxía definida, máis alá dunha serie de principios reitores establecidos por oposición aos réximes democráticos. Estes, segundo a interpretación do propio ditador no seu discurso en conmemoración do "Alzamento Nacional" (Documento 1), caracterizábanse por:
- A irresponsabilidade dos partidos liberais.
- A ameaza roxo-comunista.
- A división do pobo provocada pola loita de clases.
Fronte a estes, cumpría construír un Estado forte e unido.
As Primeiras Medidas do Goberno Nacional (1939)
Non obstante, malia que o proceso de institucionalización plena comezaba o 1 de abril de 1939, os anos anteriores foron determinantes na evolución política do réxime. Ao acabar a guerra, Franco era Xefe de Goberno do partido único e Xefe do Estado, e na mesma data na que se constituíu o primeiro Goberno Nacional.
Ese novo goberno promulgou a Lei de Administración do Estado, aboliu os Estatutos de Autonomía e derrogou todas as leis republicanas, restablecendo os seus privilexios á Igrexa e aos grupos económicos que os perderan coa chegada da Fronte Popular ao goberno da República, como indica Dionisio en Escrito en España (Documento 5).
O Fuero del Trabajo: Base do Sindicalismo Franquista
Finalmente, ese mesmo goberno promulga a que será a primeira das Leis Fundamentais: o Fuero del Trabajo. Este foi o fundamento do que había de ser o sindicalismo vertical e o nacionalsindicalismo que caracterizarían o réxime franquista e que se desenvolve pola Lei sobre Unidade Sindical, na que establece a existencia dun sindicato único: a Organización Sindical da FET e das JONS, na que "se encadrarán todos os factores..." (Documento 2).
Así, de acordo coa lexislación laboral de sindicatos, establecíase un sindicato único baixo a xefatura da Falanxe.
A Busca de Lexitimidade Legal
Os gobernos posteriores intentarían dotar ao novo réxime dunha certa aparencia de legalidade mediante a promulgación das seguintes...