Formas de acción administrativa: policía, fomento e subvencións

Formas de acción administrativa

A acción administrativa abrangue diversas formas de actuación da Administración Pública para cumprir os seus fins. Entre elas, destacan a actividade de policía, a actividade de fomento e a actividade de prestación ou servizo público (non desenvolta neste documento).

Actividade da policía

Otto Mayer definiu a actividade da policía como a actividade do poder público que, con vistas ao mantemento da orde pública, limita a liberdade e os dereitos dos administrados, eventualmente exercendo a coacción sobre os mesmos. Esta actividade non é delegable na iniciativa privada.

A policía administrativa divídese en:

• Preventiva: Busca evitar a desorde pública.
• Coactiva: Restablece a orde alterada.

Manifestacións do poder da policía

• Actos favorables: Aumentan a esfera xurídica dos particulares (autorizacións, aprobacións, dispensas).
• Actos de gravame: Diminúen a esfera xurídica (sancións, mandatos, coacción policial, sanción administrativa).

Actividade de fomento

A actividade de fomento é a acción da Administración encamiñada a protexer ou promover aquelas actividades, establecementos ou riquezas debidos aos particulares e que satisfán necesidades públicas ou que se estimen de utilidade xeral, sen usar a coacción nin crear servizos públicos. A súa causa é a satisfacción do interese público que tales actividades dos particulares deparan. O seu carácter afástase da coacción propia da acción da policía e do servizo público, propio das actividades administrativas de tal condición.

Medidas de fomento

• Honoríficas: Fundaméntanse no anhelo universal do ser humano de distinción (títulos nobiliarios, diplomas, condecoracións, etc.).
• Económicas: Supoñen unha participación efectiva, en metálico ou en especie, da Administración a favor dun particular concreto. Son moi frecuentes e de tipo moi variado, e inclúen:
  • Subvencións
  • Exencións ou desgravacións fiscais
  • Acción concertada

A subvención

A subvención é unha medida de fomento económica. Caracterízase pola entrega, normalmente discrecional, dunha cantidade procedente dos fondos públicos e a fondo perdido, é dicir, sen obrigación de reintegro. Pódese definir como toda axuda de carácter monetario realizada a fondo perdido pola Administración a favor dun suxeito privado ou público. Constitúe un instrumento capital na configuración social na que a Administración dos nosos días se atopa rigorosamente comprometida e, concretamente, un medio de dirección económica dunha grande eficacia na redistribución de rendas.

As subvencións clasifícanse segundo:

• O destinatario.
• O grao de liberalidade.
• Se se determina ou non a súa contía.

Exencións ou desgravacións fiscais

Son unha medida económica de fomento público pola cal se exime a unha empresa ou a un suxeito público ou privado do pagamento dalgunha das obrigas fiscais que as empresas ou suxeitos da mesma índole deben, como regra xeral, realizar. As exencións concrétanse normalmente na valoración do feito impoñible; pola contra, as desgravacións adoitan supoñer unha minorización da cota tendo en conta as circunstancias que concorren no suxeito de que se trate. Ambas as dúas úsanse, ademais de como medida de fomento, como instrumento de xustiza social, discriminando en sentido positivo os suxeitos que se atopan nunha situación menos favorable.

Acción concertada

Emprégase un procedemento contractual. Determinados particulares aceptan voluntariamente unha actuación na orde ao cumprimento da finalidade de interese público a cambio de beneficios e facilidades ofrecidas pola Administración. Na acción concertada danse conxuntamente diversas medidas de fomento: bonificacións e desgravacións fiscais, créditos a baixo interese, subvencións a fondo perdido en casos excepcionais, condicións do suxeito beneficiario da expropiación forzosa.