Ética Kantiana: Deber, Autonomía e Imperativo Categórico

Éticas do Deber de Kant: Unha Análise Crítica

Immanuel Kant foi moi crítico con todas as éticas anteriores á súa. Segundo Kant, todas as éticas precedentes consideraban que a vida humana debía estar orientada á procura dun obxectivo supremo. A filosofía moral, nestes casos, ofrecéndonos un contido específico ao que aspirar. Kant chamaba éticas materiais a estas concepcións nas que se nos propón un obxectivo determinado.

Inconvenientes das Éticas Materiais

Kant identificou varios problemas fundamentais nas éticas materiais:

• As normas son hipotéticas: Non hai actos absolutamente bos. Un acto é bo se aceptamos o obxectivo supremo e, ademais, o acto serve para axudarnos a lograr ese obxectivo.
• As éticas materiais son heterónomas: As normas non as escolle a persoa, senón que veñen dadas polo ben supremo que debemos perseguir.
• As éticas materiais son a posteriori: Para saber como debemos comportarnos, debemos basearnos na experiencia.

A Proposta Ética Formal de Kant

Kant criticou as éticas materiais porque todas elas son hipotéticas, heterónomas e a posteriori. Para evitar estes inconvenientes, Kant desenvolveu unha teoría ética que tiña características opostas. A filosofía moral de Kant afirma ser unha ética necesaria, autónoma e a priori.

Características da Ética Kantiana

A ética de Kant posúe trazos distintivos:

• Necesaria: As normas éticas non deben depender de ningunha condición, senón que deben ser universalmente válidas. Por iso, a ética non debe ser hipotética, senón necesaria.
• Autónoma: Kant cría que a base da ética debería ser a autonomía do suxeito. Cada persoa debe ser capaz de elaborar as súas propias regras, sen que nada ou ninguén lle impoña o que ten que facer.
• A priori: A ética debe ser válida a priori, é dicir, independentemente das circunstancias.

Kant pretende elaborar unha ética que sexa universalmente válida, necesaria, autónoma e a priori. Para logralo, tense que renunciar a buscar un obxectivo específico para as nosas vidas, xa que unha ética material nunca pode ser verdadeiramente universal.

O Imperativo Categórico

A proposta de Kant é unha ética formal, porque non contén ordes nin prohibicións concretas. O imperativo categórico é a forma na que deben axustarse as máximas se queremos que sexan moralmente válidas. Este parece ser a "regra de ouro". A diferenza co imperativo kantiano é que a regra de ouro dinos como debemos comportarnos cos demais, e o imperativo kantiano dinos como debemos comportarnos en calquera situación.

O imperativo categórico está ligado co deber na ética de Kant. Kant pensaba que o realmente importante é a intención que temos ao actuar. Ao decidir que facer, o que é relevante son os nosos propósitos, que deben estar inspirados en normas que respecten a dignidade de todos os seres humanos.