Economía Española Franquismo: Autarquía e Desenvolvemento
A Economía Española Durante o Franquismo: Dúas Etapas
A economía española durante o franquismo pódese dividir en dúas etapas ben diferenciadas. A primeira etapa é a autarquía, caracterizada pola autosuficiencia económica e un obrigado illamento internacional. A segunda parte comeza en 1959, cando se aproba o Plan de Estabilización Nacional e España abre a súa economía cara o exterior.
A Autarquía (1939-1959): Illamento e Autosuficiencia
Obxectivos e Desafíos da Autarquía
O período de autarquía tiña como obxectivo lograr a autosuficiencia económica para non depender economicamente do exterior. Non obstante, esta etapa enfrontou importantes desafíos.
A Agricultura e as súas Medidas
Na agricultura, descendeu a produción debido á escaseza de abonos e á baixa produtividade, o que levou a problemas no abastecemento de alimentos. Para incrementar a produción agraria, houbo que tomar medidas como:
- A explotación de novas terras coa creación do Instituto Nacional de Colonización.
- A aprobación, en 1952, da Lei de Concentración Parcelaria para evitar o minifundismo e facer máis rendibles estas explotacións.
Industria, Transporte e Comercio Exterior
No ámbito industrial, seguiuse a política intervencionista coa creación do Instituto Nacional de Industria para o control da produción dos sectores industriais básicos.
No transporte, destacou a nacionalización da rede de ferrocarrís de vía ancha e a creación en 1941 de RENFE.
As transaccións comerciais estaban intervidas polo Estado e o comercio exterior organizábase a través dun sistema de licenzas e acordos bilaterais, mentres que o comercio interior estaba regulamentado pola Comisaría de Abastecementos e Transportes.
Recuperación e Plan de Estabilización (1950-1973)
Factores Clave da Recuperación Económica
A partir dos anos 50, iniciouse unha recuperación económica que se produciu grazas a dous factores principais:
- As boas colleitas dos primeiros anos da década.
- Unha importante cantidade de divisas, materias primas e fontes de enerxía.
O Plan de Estabilización de 1959
En 1959, creouse o Plan de Estabilización, un programa de reformas realizado por un equipo de ministros e altos cargos técnicos. Tiña como obxectivo establecer un modelo baseado na liberdade económica, acorde coa economía capitalista occidental. No sector público, o Goberno pretendía:
- Axustar os gastos aos ingresos.
- Reducir a inflación.
- Mellorar o rendemento do sistema fiscal.
Durante este segundo período, o mercado interior non foi capaz de absorber a man de obra excedente, polo que se produciu un gran incremento de emigracións, tanto do rural para as cidades como cara ao exterior.
Impacto Social e Ambiental do Desenvolvemento
O crecemento económico non tivo en conta o impacto ambiental nin a política urbanística, polo que o desenvolvemento do turismo transformou o litoral mediterráneo.
O Fin do Desarrollismo e a Crise do Petróleo
Este desarrollismo finaliza coa crise económica do 73, cando se produce a suba dos prezos do petróleo.