A Ditadura de Stalin: Economía, Política e Represión na URSS

Historia3,63 KB

A Ditadura de Stalin

Política e Represión

A ditadura de Stalin foi unha ditadura personalista que rompeu coa vangarda artística da URSS, desfacendo os grupos vanguardistas e buscando unha arte realista, con retratos de Stalin e unha arquitectura grandiosa e austera. Houbo unha forte censura, con listas negras de libros e calquera cousa considerada contrarrevolucionaria. As purgas stalinistas eliminaron calquera tipo de protesta, dende zaristas e burgueses ata mecheviques. Stalin desviouse do ideario de Lenin, priorizando a gloria e a propaganda por riba das necesidades básicas da poboación, como se pode ver na carreira espacial. O seu obxectivo era convertir a URSS nunha gran potencia, especialmente no ámbito tecnolóxico.

O PCUS (Partido Comunista da Unión Soviética) era o único partido, e a afiliación era imprescindible para acceder á administración e á burocracia, o que levou a unha gran cantidade de afiliacións.

Os Procesos de Moscova

Para consolidar o seu poder persoal, Stalin iniciou unha gran purga en todo o país. Esta depuración comezou con zaristas, burgueses, mencheviques e incluso membros do seu propio partido que tiñan unha visión máis próxima á de Trotsky ou Lenin. A maior persecución tivo lugar entre 1936 e 1938, durante a cal se depurou a calquera dirixente que puidese disputarlle o cargo a Stalin. Os acusados eran arrestados, executados ou enviados aos gulags (campos de concentración creados en 1929), onde eran obrigados a realizar traballos forzados. A depuración tamén se centrou no exército, eliminando gran parte do Exército Roxo (liderado por Trotsky) e a moitos dos seus dirixentes. Como consecuencia, ao comezo da Segunda Guerra Mundial (1939), o exército ruso atopábase sen oficiais experimentados.

Economía

A economía de Stalin supuxo un crecemento económico importante, tanto na industria como no campo, pero foi moi desigual. Sacrificou o impulso da agricultura para impulsar a industria, a cal repercutía menos na poboación. O seu obxectivo era unha URSS sólida cunha economía potente para demostrar ao mundo que o comunismo funcionaba.

Economía Planificada

O Estado interveu en todos os aspectos da economía, dende a produción ata os prezos. Toda a xestión económica recaía en Stalin. Implementáronse plans de desenvolvemento quinquenais, a través dos cales un organismo oficial (Gosplen) sinalaba os obxectivos que había que cumprir e avaliaba os resultados. Os bolcheviques eran un partido proletario, non campesiño, polo que os primeiros plans quinquenais centráronse na industria e tiveron que pasar dous plans para que a agricultura fose o foco, deixando as necesidades da poboación desatendidas.

Colectivización da Economía

Seguindo a idea da NEP (Nova Política Económica), non existía a propiedade privada, todo era do Estado. Ademais, produciuse unha colectivización forzosa da agricultura: confiscación e reparto de terras. Apareceron granxas estatais (sovjós) e granxas comunais (kolkós), e toda a poboación tivo que desprazarse e distribuírse para traballar nunha ou noutra.

  • Kolkós (comunal): cooperativa onde os traballadores compraban as máquinas en conxunto.
  • Sovjós (estatal): o Estado marcaba canto había que cultivar e os ritmos de traballo.

A agricultura quedou desatendida, non se vendía tanto como a industria pesada, a pesar da propaganda. A colectivización permitiu unha maior igualdade laboral para a muller. Houbo un gran desenvolvemento económico e industrial, pero as necesidades básicas da poboación quedaron desatendidas.

Descargar

PDF Word HTML