Conceptos Clave e Políticas Económicas do Século XX

Conceptos Clave da Historia do Século XX

A continuación, defínense e explícanse algúns dos termos e políticas máis relevantes do século XX.

1. Definicións

• SOVIETS

  Grupo revolucionario orixinado na URSS en 1905 como consecuencia da revolta contra o tsar. En 1917 vólvese a formar como un consello de mariñeiros, militares e campesiños. Tamén se introducen mencheviques, bolxeviques e eseritas. O soviet máis importante é o de San Petersburgo e o seu líder é Trotski.

• PLANS QUINQUENAIS

  Son unha das medidas do Gosplán, a política económica creada por Stalin para a URSS en 1927. Hai tres plans diferentes:

  • No primeiro tómanse medidas como a colectivización, a división de terras entre kolkhozes e sovkhozes, e quítanselle terras aos kulaks.
  • No segundo trátase de motivar á xente para que traballe máis.
  • A terceira non chega a poñerse en práctica porque os colle o inicio da guerra.

• MENCHEVIQUES

  Partido que xorde da división do Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso durante a Revolución Soviética. O seu líder é Trotski. Quere unha revolución e a ditadura do proletariado.

• CONFERENCIA DE LOCARNO

  É o comité que se crea entre 1925 e 1926 co obxectivo de evitar novas guerras. Realízase porque Alemaña non paga os gastos da guerra. Nela, Alemaña acepta as fronteiras occidentais e rexeita as orientais. Acéptana na Sociedade de Nacións (SN). O seu presidente era Stresemann.

2. Explicacións

• NEW DEAL

  En 1929 estala o crac da bolsa, deixando unha profunda crise. Para solucionala, tómanse unha serie de medidas, entre elas o New Deal.

  En 1933 hai eleccións en EEUU, onde gaña Roosevelt. Este contrata a John Maynard Keynes e pon en práctica as súas medidas económicas. Con estas, a economía mellora moito. As medidas principais foron:

  1. Acábase co capitalismo clásico.
  2. Dáselle diñeiro do Estado a catro bancos de confianza para que poidan conceder créditos.
  3. Sácase o dólar do patrón ouro (devaluar a moeda). Así baixa o seu prezo e máis xente compra no seu país.
  4. Fanse obras públicas e contrátase a uns 7 millóns de parados. Mellórase a demanda e a produción.
  5. Comeza a tecerse o estado de benestar.
  6. Para os campesiños pobres tómanse as seguintes medidas:
     • Prezos mínimos garantidos.
     • O que non venden cómprallo o Estado.
     • Prémiase economicamente a quen reduza a produción.
  7. Dáselle aos sindicatos a capacidade de negociar co presidente. Todas as empresas pasan a ter un convenio colectivo.