Análise Xeográfica: Hidrografía e Demografía en Galicia

Análise de Réximes Fluviais e Estruturas Demográficas

1. Análise Hidrográfica: Réxime Nivopluvial

A continuación, identifícanse os ríos mencionados:

• A: Sil
• B: Gállego
• C: Llobregat
• D: Júcar (Xúquer)
• E: Guadalquivir

1.1. Descrición do Hidrograma

O documento presentado é un hidrograma (gráfico lineal) que reflicte a evolución do coeficiente de caudal dun río ao longo dun ano. No eixo horizontal reflíctense os meses do ano hidrolóxico (de aí a súa disposición de outubro a setembro) e no eixo vertical reflíctese a variación do coeficiente de caudal (K), que resulta de dividir o caudal medio de cada mes entre o caudal medio anual ou módulo.

No gráfico, o valor 1 corresponde ao caudal medio anual; un valor inferior a 1 indica augas baixas e un valor superior a 1, augas altas. A través dunha liña evolutiva vermella exprésase a variación deste caudal con respecto ao caudal medio ou módulo (valor 1 no eixo vertical). Na información que acompaña á gráfica amósanse os valores reais do caudal (en m³/s) e os valores do coeficiente de caudal correspondentes a cada mes.

1.2. Características do Réxime de Caudal

A evolución do caudal medio mostra un máximo moi marcado na primavera (mes de maio), relacionado coa fusión da neve, e outro máximo secundario de outono, que é cando se dan as maiores precipitacións pluviais.

Os valores mínimos prodúcense en inverno, momento no que a maior parte das precipitacións das zonas altas se producen en forma de neve; o outro mínimo, estival, está relacionado coa diminución relativa das precipitacións e o incremento da evaporación debido a unhas temperaturas máis elevadas.

Estas características correspóndense cun modelo de réxime hidrográfico nivopluvial. O réxime nivopluvial dáse na cabeceira dos ríos que nacen nas cordilleiras do norte peninsular; pertence a unha estación de aforo próxima ao nacemento do río (afluentes da marxe esquerda do río Ebro).

1.3. Importancia dos Ríos Nivopluviais

Os ríos situados nestas áreas xeográficas poden producir abundantes recursos hídricos para o regadío en zonas máis baixas, e tamén son utilizados como recurso para a xeración hidroeléctrica debido á gran altitude das montañas nas que nacen (máis de 1500 metros).

2. Análise Demográfica: A Pirámide de Poboación

As provincias mencionadas son: Huelva, Sevilla, Cádiz, Almería e Murcia.

2.1. Descrición da Pirámide de Poboación

É unha pirámide de poboación, un histograma (úsase para representar as frecuencias dunha variable cuantitativa continua) ou un gráfico de barras horizontais, bidireccional, que mostra a estrutura demográfica da poboación, por sexo e idade, nun momento determinado.

No eixo vertical temos os rangos das idades (en intervalos de 5 anos) e no eixo horizontal os efectivos de poboación masculina e feminina en porcentaxe sobre o total da poboación.

2.2. Tipoloxía e Características

A forma da pirámide é propia dos países desenvolvidos con taxas de natalidade moi baixas e unha mortalidade en aumento debido á alta esperanza de vida, asociada a un réxime demográfico moderno ou posmoderno.

Trátase dunha pirámide contractiva, con forma de urna ou regresiva, ou tamén pode presentar formas triangular ou de parasol, de oxiva ou campá, correspondente a unha poboación envellecida. A base é estreita debido á acusada diminución da poboación xove e ao ensanchamento da poboación adulta e anciá.

2.3. Elementos Destacados na Pirámide

• Entrante (70 a 74 anos): Correspóndese coa caída de nacementos entre 1938 e 1942 (Guerra Civil e posguerra); este fenómeno é menos visible nas mulleres debido á maior lonxevidade e menores taxas específicas de mortalidade.
• Saínte (emigrantes retornados): Observado para os emigrantes retornados de máis de 60 anos.
• Saínte (baby boom dos 60): Correspóndese co baby boom dos anos 60 para os maiores de 40 anos (grupos de idade nacidos entre 1962 e 1972 aprox.). Reflicte o forte crecemento vexetativo dos anos do "desarrollismo" e a política pronatalista do réxime ditatorial.
• Saínte (aporte da inmigración): Debido ao aporte de adultos da inmigración nas idades entre 30 e 39 anos.
• Entrante moi significativo (baixada da fecundidade nos 90): Asociado aos cambios sociais e culturais (carga económica, incorporación laboral da muller, planificación familiar, etc.) que acompañan ao final da transición demográfica e á redución debido á crise económica. Obsérvase unha diminución da natalidade desde 1979, mellor visible na baixada da cohorte de 25 a 29 anos (nacidos a finais dos 80 e comezos dos 90).
• Saínte (incremento da natalidade por inmigración): Explicado polo incremento da natalidade debido á inmigración nos primeiros grupos de idade (de 0 a 9 anos). Esta poboación conserva comportamentos de fecundidade propios das rexións de orixe (países en desenvolvemento).

3. Consecuencias do Envellecemento Demográfico

3.1. Impacto Social e Económico

• Envellecemento: Implica dedicar maiores recursos á asistencia de anciáns e un aumento do gasto destinado ás pensións.
• Presión sobre o Estado do Benestar: Problemas para o mantemento do Estado do Benestar, xa que os servizos sociais e sanitarios sofren unha maior presión.
• Idade de Xubilación: Posible retraso na idade de xubilación.
• Innovación e Xerontocracia: Menor capacidade de innovación e incremento de modos de vida conservadores, con risco de xerontocracia.
• Reposición Xeracional: Dificultade para asegurar a reposición xeracional.

3.2. Recuperación Demográfica

• Leve recuperación demográfica: Aínda insuficiente para evitar a crise demográfica que se prevé a medio prazo.
• Necesidade de servizos: Aumento da necesidade de servizos asociados aos primeiros grupos de idades.