Transdutores de presión: tipos e funcionamento

O intervalo de medida nestes transdutores depende do elemento de presión e varía de 0-300 kg/cm².

Inductivos

Baséanse no desprazamento dun núcleo dentro dunha bobina, o que aumenta a inductancia en forma case proporcional ao núcleo contido dentro da bobina. Os transdutores de indutancia variable teñen as seguintes vantaxes:

• Non producen rozamento.
• Resposta lineal.
• Son pequenos e de construción robusta.
• Non precisan axustes críticos na montaxe.

Precisión: +/-1%.

Reluctivos

Consisten nun imán permanente ou un electroimán que crea un campo magnético dentro do cal se move unha armadura de material magnético. Non existe rozamento, eliminándose a histerese mecánica. Os transdutores de reluctancia variable presentan unha alta sensibilidade ás vibracións, unha estabilidade media no tempo e son sensibles á temperatura.

Precisión: +/-5%.

Capacitivos

Baséanse na variación de capacidade producida nun condensador ao desprazarse unha das placas pola aplicación de presión. A placa móvil ten forma de diafragma e acóplase a circuítos oscilantes ou circuítos de ponte de Wheatstone alimentados por corrente alterna. Os transdutores capacitivos caracterízanse polo seu pequeno tamaño e construción robusta, pero o seu sinal de saída é débil, polo que necesitan amplificadores.

Con galgas

As galgas extensiométricas son elementos sensores baseados na piezorresistividade. Empréganse galgas metálicas porque a disposición dun metal sobre un soporte flexible é sinxela e teñen menor custo que as semicondutoras, que ademais teñen maior sensibilidade térmica. Para medir a variación da resistencia ohmica conéctase a galga a unha ponte de Wheatstone. Normalmente conéctanse 4 galgas: 2 a tensión e 2 a compresión, e están á mesma temperatura para evitar cambios en R que non se deban á deformación.

Piezoeléctricos

Están constituídos por materiais cristalinos que se deforman pola acción dunha presión, xerando un sinal eléctrico. Están feitos de cuarzo e titanato de bario, capaces de soportar temperaturas superiores a 150 ºC. Son elementos lixeiros, de pequeno tamaño e de construción robusta. Teñen a desvantaxe de ser sensibles aos cambios de temperatura, e o seu sinal de saída é relativamente débil, polo que necesitan amplificadores e acondicionadores de sinal.