Rosalía de Castro, Curros Enríquez e Pondal: O Rexurdimento
Rosalía de Castro: O Rexurdimento
Rosalía de Castro: Cantares gallegos (1863) e Follas novas (1880). Esposa de Manuel Martínez Murguía.
Cantares gallegos
Editouse o 17 de maio de 1863. En lembranza desta data, cada ano homenaxeamos un autor ou autora das nosas letras. Cantares é un libro escrito en clave reivindicativa que presenta unha poesía de signo folclórico.
Follas novas
Está dividido en 5 seccións, percorridas por unha liña que parte do individual e, progresivamente, vai chegándose a unha dimensión social:
- Vaguedás e Do íntimo: inclúen composicións de carácter persoal.
- Da terra e As viudas dos vivos e as viudas dos mortos: recollen poemas centrados en Galicia e no drama da emigración.
- Varia: situada no medio das outras.
Claves da obra
- Exaltación dos valores e da paisaxe do pobo galego.
- Afán reivindicativo e de denuncia social.
- Recreación dos grandes temas da literatura de todos os tempos (a dor, a morte, o sentido da vida).
- Defensa da relevancia da muller na sociedade da época.
- Riqueza formal, desde a versificación clásica de Cantares ata as profundas innovacións de Follas novas.
Curros Enríquez
1880: Aires da miña terra. Nos poemas deste libro atopamos un canto solidario cos labregos, os máis oprimidos da sociedade galega da aquel tempo.
Divino sainete (1888)
É un longo poema narrativo de carácter burlesco que parodia a Divina Comedia de Dante. O seu argumento conta unha suposta peregrinaxe que Curros realiza a Roma para gañar o xubileu.
Trazos da poesía
- Denuncia social e dos males dos labregos.
- Afán anticlerical: denuncia dos abusos da Igrexa.
- Defensor da xustiza e crenza nos valores do progreso.
Eduardo Pondal
Nado en Ponteceso (1865). Participou en numerosas sociedades literarias e diversas tertulias.
O Bardo
A súa primeira publicación foi o longo poema A campana de Anllóns, incluído no Álbum de la Caridad (1862).
Queixume dos pinos (1886)
Os Eoas: conta a fazaña da descuberta de América por Cristovo Colón.
Celtismo e Bardismo
Pondal constrúe un universo literario mítico baseado nun pasado lendario cheo de esplendor, que sitúa na época celta, e mais no futuro glorioso que agarda a raza celta. Pondal sérvese desta creación para contrapoñela a un presente que entende oprobioso e aldraxante.