René Descartes: Racionalismo, Obras e Contexto Histórico
René Descartes: Biografía e Racionalismo (1596-1650)
René Descartes (1596-1650), un dos principais expoñentes do Racionalismo do século XVII, pertence á filosofía moderna. Naceu na Haia (Francia) no seo dunha familia nobre e acomodada. Educouse no colexio dos xesuítas de La Flèche.
A súa moderada fortuna permitiulle dedicar a súa vida ao estudo, á ciencia e á filosofía. En 1618 decidiuse pola carreira militar e participou na Guerra dos Trinta Anos. De 1629 a 1649 permaneceu nos Países Baixos. Este último ano trasladouse a Estocolmo, onde impartía clases á raíña Cristina de Suecia. Morreu dunha pneumonía en 1650.
Obras Fundamentais de Descartes
Descartes é un dos primeiros pensadores que publica a súa obra na súa lingua vernácula, o francés. Non obstante, as súas primeiras obras foron escritas en latín, asinadas co seu nome latinizado: Cartesius.
As súas obras máis significativas son:
- Regras para a dirección do espírito (1628)
- Discurso do método (1637)
- Meditacións metafísicas (1640)
- Principios da filosofía (1644)
Contexto Histórico do Século XVII e a Crise do Coñecemento
A filosofía cartesiana desenvolveuse arredor do século XVII, un século de crise política e relixiosa. Prodúcese a perda dos fundamentos teolóxicos do medievo, o que leva á dúbida, á crise e á busca de novos fundamentos para o coñecemento.
Dende o punto de vista histórico-cultural, o século XVII caracterízase por catro grandes eixes:
1. Absolutismo
O poder absoluto para o rei. Isto expón a pregunta: haberá un saber ou filosofía única, aceptada por todos/as?
2. Contrarreforma
A Igrexa busca a unidade cristiá (Inquisición). Destaca a Guerra dos Trinta Anos, na que participou Descartes, un enfrontamento entre protestantes e católicos que acaba coa Paz de Westfalia.
3. Barroco
Nova sensibilidade artística (fugacidade, pesimismo, desorde, etc.). Destacan:
- Literatura: Molière, Calderón de la Barca, Cervantes.
- Pintura: Velázquez, Rembrandt e Caravaggio.
4. Nova Ciencia e Racionalismo
O xurdimento da filosofía de Descartes conéctase co triunfo da ciencia moderna (Copérnico, Galileo e Kepler). Ante a oposición da relixión á ciencia, Descartes, para saír desta "crise", crea unha nova corrente: o Racionalismo.