A Teoría dos Dous Mundos de Platón

Na súa ontoloxía, Platón afirma a existencia de dous mundos:

• O Mundo Sensible: O mundo que nos rodea e que podemos ver e tocar.
• O Mundo Intelixible: Onde, segundo Platón, existen os conceptos permanentes e inmutables chamados formas ou ideas.

Neste mundo sensible non existiría a auténtica realidade, xa que nel están só as copias imperfectas das ideas do Mundo Intelixible.

Argumentos Centrais da Ontoloxía Platónica

Os principais argumentos que sustentan esta teoría da ontoloxía de Platón son:

• A ciencia só é posible se ten obxecto propio.
• A realidade é exterior e independente das cousas particulares.
• Cando se lle chama algo polo mesmo nome é porque ten semellanza, xa que participa nun mesmo modelo.

A Epistemoloxía Platónica e os Requisitos da Ciencia

Ademais, a epistemoloxía platónica defende que a ciencia debe cumprir dous requisitos fundamentais: ser infalible e ter por obxecto a verdadeira realidade.

A percepción sensible non merece o nome de coñecemento, xa que só a razón permítenos captar a verdadeira realidade. Platón acepta con Heráclito que os obxectos da experiencia están en constante cambio, anulando así a conclusión de que os obxectos do mundo sensible son os obxectos de coñecemento.

Estes obxectos de coñecemento deben ser doutro tipo: o concepto universal, do que xa falara o seu mestre Sócrates. O Universal é algo estable, permanente e fixo, cumprindo así os requisitos da ciencia. A ciencia aspira a dar a definición do universal; polo tanto, o auténtico coñecemento é o do universal, e o coñecemento dos particulares ocupará un grao máis baixo.

O Símil da Liña: Xerarquía dos Graos do Saber

Desta maneira, establécese unha xerarquía nos graos do saber, que Platón ilustra co Símil da Liña. Platón representa a relación entre realidade e coñecemento como unha liña dividida en dúas partes principais:

División Principal da Liña

• O Mundo Sensible, que corresponde ao coñecemento de opinión (doxa).
• O Mundo Intelixible, que corresponde á ciencia (episteme).

As Catro Seccións do Símil da Liña

Cada unha destas dúas partes divídese á súa vez noutras dúas, establecendo catro niveis de coñecemento e catro tipos de seres:

Mundo Sensible (Doxa)

• Eikasia (Conxectura): Ocupa o grao máis baixo.
• Pistis (Crenza): Nivel superior dentro da opinión.

Mundo Intelixible (Episteme)

• Dianoia (Pensamento): Coñecemento discursivo (matemáticas).
• Noesis (Intelixencia): Coñecemento intuitivo das Ideas.

Relación entre Coñecemento e Obxectos

Isto corresponde á seguinte relación entre coñecemento e obxectos:

• A Conxectura (Eikasia) ocúpase das imaxes e sombras dos obxectos.
• A Crenza (Pistis) ocúpase dos obxectos sensibles.
• O Pensamento (Dianoia) ocúpase das ideas "matemáticas".
• A Intelixencia (Noesis) ocúpase das Ideas (Formas) puras.