A Nova Narrativa Galega (NNG) e a Obra de Carlos Casares
A Nova Narrativa Galega (NNG)
Pertencen á Nova Narrativa Galega (NNG) as obras publicadas entre 1954, coa publicación de Nasce nunha árbore de Gonzalo Mondullo, e 1971, coa publicación de Adeus, María de Xohana Torres.
Os autores que a compoñen participan dalgunhas características comúns, como pode ser a orixe social ou a formación universitaria, e teñen os mesmos obxectivos:
- A renovación da narrativa galega.
- O mantemento dunha actividade cultural e política galeguista.
- A recuperación das Festas Minervais.
- A participación na aparición do nacionalismo de esquerdas (UPG e PSG, na clandestinidade).
Teñen total compromiso coa lingua galega e soamente escriben en galego.
Características da NNG
Algunhas das características da NNG son:
- Expresión do absurdo da existencia: presentan un mundo sen sentido a través da inadaptación dos personaxes ao medio.
- Intimismo e introspección.
- Recorren a miúdo a un mundo simbólico.
- Utilizan o obxectalismo (descrición minuciosa dun obxecto), influencia do Nouveau Roman francés.
- Aparece o multiperspectivismo (un relato pode ter varios narradores).
- Predomina o monólogo interior.
- Os espazos son urbanos, a miúdo claustrofóbicos e sórdidos. Tamén aparece a xustaposición de planos temporais.
- Os personaxes están desprovistos de caracterización psicolóxica; aparecen como seres anónimos, desarraigados, desorientados, violentos, agresivos e, a miúdo, inmersos en estados patolóxicos.
Carlos Casares
Nado en Ourense e finado en Vigo, foi un escritor en lingua galega, crítico literario e político. Estudou en Santiago de Compostela, cidade na que entrou en contacto con representantes do galeguismo, como Ramón Piñeiro. Foi director da editorial Galaxia e da revista Grial. Cultivou sobre todo a narrativa. É de destacar, tamén, o traballo como columnista, principalmente en La Voz de Galicia, recollido en sete volumes publicados por Galaxia titulados Á marxe. O ano 2017 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.
Características das súas obras
- Os temas céntranse en conflitos sociais e no estudo da alma humana.
- As accións desenvólvense en ambientes urbanos.
- Partindo de sucesos aparentemente reais, engade elementos fantásticos.
- Constante presenza do mal, orixinado pola mentira, a vinganza, a envexa, a calumnia, etc.
- Abundancia de personaxes pertencentes ao clero.
- Utiliza o humor e a ironía.
Etapas na súa narrativa
Na súa narrativa distinguimos dúas etapas:
Etapa de renovación formal ou NNG
Nesta etapa aparece o monólogo interior, o obxectivismo ou obxectalismo. Destaca tamén pola ruptura sintáctica e por un narrador en segunda persoa. Pertencen a esta etapa dúas obras: Vento ferido e Cambio en tres:
Vento ferido
Está formado por 12 relatos nos que predominan a frustración, a violencia, a soidade e a angustia.
Cambio en tres
É a primeira novela contada en forma de monólogo por un emigrante que regresa a Galicia para acompañar o cadáver dun compañeiro morto nun accidente en París. Neste traxecto vai lembrando situacións e feitos, mesturados con vivencias persoais.
Etapa de madurez
Non pertence á NNG. Nela ambienta as súas obras nun pasado histórico utilizando técnicas próximas ao realismo. Obras principais: Ilustrísima e Os mortos daquel verán.