A Nova Narrativa Galega (1950–1960) — Autores e obras
A Nova Narrativa Galega (1950–1960)
A Nova Narrativa Galega orixinouse nas décadas 1950–1960. Europa atopábase en plena posguerra e vivíanse os anos da chamada Guerra Fría, momento de enfrontamento entre o bloque dos países socialistas e o dos países capitalistas. En Galicia a ditadura franquista xeraba represión e medo; a situación era grave e a emigración seguía a ser a principal saída para moitos galegos.
Contexto e características
Os autores da NNG pertencían á pequena burguesía, publicaban na colección Illa Nova da editorial Galaxia, participaban nas Festas Minervais e colaboraban no xornal La Noche. Adaptáronse á literatura galega as correntes máis modernas, incorporando técnicas narrativas e temas que en Europa e América xa se estaban traballando dende comezos do s. XX.
Estaban influenciados por James Joyce, William Faulkner e Franz Kafka, dos que tomaron o uso do monólogo interior, a ruptura da orde cronolóxica, a confusión entre soño e realidade, o emprego de personaxes abstractos e o obxectalismo que describe os obxectos en prexuízo da acción.
Inicios e publicacións
A NNG bota a andar coa publicación de Nasce un árbore, de Gonzalo Rodríguez Mourullo.
Autores principais
- Xosé Luís Méndez Ferrín: pertencen á NNG os seus seguintes tres libros — Percival e outras historias, O crepúsculo e as formigas e Arrabaldo do norte.
- Carlos Casares: Vento ferido, Cambio en tres.
- Camilo González Suárez-Llanos: Cara a Times Square.
- María Xosé Queizán: A orella no buraco.
- Xohana Torres: Adiós, María.
Evolución da narrativa en galego
A produción narrativa en galego interrompeuse bruscamente en 1936 e a primeira novela de posguerra publicarase en 1951. A partir desa data podemos distinguir as seguintes liñas:
Narrativa continuidora do Grupo Nós
Continuación da tradición de autores como Ramón Otero Pedrayo e Ricardo Carballo Calero.
Narrativa fantástica
Céntrase nun mundo mítico e intemporal, dominado polo soño e o idealismo. O seu principal cultivador foi Álvaro Cunqueiro.
Narrativa realista
a) Realismo popular e costumista
Construída sobre a técnica do conto e da tradición oral, onde predomina a ambientación rural. Anxel Fole foi o principal representante desta liña.
b) Realismo social
Realismo social comprometido coa denuncia da situación da Galicia dese tempo. Nesta tendencia destacan Blanco Amor e Xosé Neira Vilas.
Nota: O texto foi corrixido ortográfica e gramaticalmente, mantendo todo o contido orixinal e mellorando a presentación para favorecer a lectura e a optimización para motores de busca (SEO): títulos claros, palabras clave inseridas en encabezados e uso de marcaxe semántica (listas, énfases) para estructurar a información.