O Movemento Obreiro e as Revolucións de 1848

A Primeira Internacional (AIT)

O proxecto xestouse en 1862 cando, con ocasión da Exposición Universal que se estaba a celebrar en Londres, se produciu unha reunión de líderes obreiros británicos e franceses xunto a outros líderes alemáns exiliados na capital británica. Ao longo dos dous anos seguintes os contactos intensificáronse e fóronse sumando obreiros alemáns, italianos ou polacos.

En 1864 fundouse a Asociación Internacional de Traballadores (AIT). A dirección foi asumida por un Consello Xeral encabezado por Karl Marx, quen á súa vez foi o encargado de redactar os estatutos e os principios básicos da organización. Nos anos seguintes, a AIT celebrou congresos nos que se promoveu a súa expansión por Europa e nos que se definiron as principais reivindicacións da loita obreira, como eran:

• A mellora nas condicións laborais.
• O dereito á folga.
• A desaparición dos exércitos permanentes, entre outras.

A asociación foi presa dunha crecente división interna entre marxistas e bakuninistas; estes últimos acusaban a Marx de exercer un poder ditatorial e rexeitaban as súas propostas de organizar partidos políticos. Na confrontación tivo un papel fundamental a Comuna de París, intento revolucionario ao que se opuxo o marxismo e cuxo fracaso foi considerado por Marx como unha proba da indefinición anarquista.

A Segunda Internacional

Fundada en 1889 polos partidos socialistas co fin de coordinar a acción dos traballadores de todo o mundo:

• En 1889 instaurouse o 1 de maio como o Día Internacional do Traballo.
• En 1910 declarouse o 8 de marzo como o Día da Muller Traballadora.

Outro gran debate versou sobre o colonialismo: mentres algúns sectores o rexeitaban, outros vían o imperialismo como un vehículo de civilización para sociedades menos desenvolvidas. A Segunda Internacional entrou en crise definitiva ao estalar a Primeira Guerra Mundial.

Movementos Sociais e Organización do Traballo

• Sufraxismo: movemento que loitaba pola igualdade e os dereitos políticos da muller.
• Fordismo: modelo de produción que se basea na cadea de montaxe.
• Taylorismo: procuraba o aumento continuo da produtividade mediante a eliminación de movementos inútiles e a través do control do tempo necesario para realizar cada tarefa.

As Revolucións de 1848

Causas principais

• Crise económica.
• Descontento da pequena burguesía.
• Activismo liberal e nacionalista.
• Aparición do proletariado como suxeito político.

Desenvolvemento en Europa

A revolución comezou en Francia, onde a monarquía se viu desestabilizada pola oposición democrática que protagonizou unha revolta dirixida por Lamartine e Louis Blanc, a cal proclamou a Segunda República.

Na Confederación Xermánica estalou unha revolución que obrigou á convocatoria da Asemblea parlamentaria de Frankfurt, a cal redactou unha constitución.

En Italia rexistráronse diversas revoltas, mentres que en Austria a sublevación provocou a destitución de Metternich e a abdicación do emperador Fernando I no seu sobriño Francisco Xosé I.