Modelos de desenvolvemento e sustentabilidade ambiental

Desenvolvemento incontrolado

O desenvolvemento incontrolado defínese como o crecemento demográfico e económico sen ter en conta os factores límites. Xeneralizouse a partir da Revolución Industrial, cun incremento da poboación grazas a melloras tecnolóxicas. As súas características principais son:

• Priorizar o crecemento económico.
• Fomentar a produción, a distribución e o consumo de bens materiais.
• Non regular a economía, considerando que esta se autorregula mediante as leis do mercado.
• Relativizar a importancia da degradación do medio natural.

En 1970, numerosos estudos puxeron en dúbida este modelo e dicían que, de seguir así, o futuro sería moi negativo e que nun prazo medio poderíanse esgotar todos os recursos.

Crecemento cero

Os seus principais defensores son as organizacións non gobernamentais. Este modelo propón:

• Deter o crecemento económico, de forma que a produción de bens de consumo, aínda que non se deteña por completo, se reduza á reposición daqueles cuxa utilidade rematase.
• Igualar as rendas de países ricos e pobres, detendo o desenvolvemento primeiro nos ricos e, nunha segunda fase, nos pobres.
• Frear o consumo de recursos e de enerxía ata chegar a unha situación na que se minimice a contaminación ambiental.
• Impedir o crecemento demográfico mediante medidas como a planificación familiar, o control da natalidade e a xeneralización dos métodos anticonceptivos.
• Fomentar cambios no sistema educativo que favorezan o colectivo fronte ao individual, para promover un cambio de mentalidades onde perda importancia a posesión de bens e se valoren en maior medida as vantaxes de vivir nun medio ambiental san e agradable.

Desenvolvemento sostible

En 1980, a ONU elaborou un informe no que aparecen unhas bases para un crecemento que cubra as nosas necesidades:

• Compatibilizar o crecemento económico e social coa preservación a longo prazo dos recursos naturais e da calidade do medio natural.
• Non renunciar ao crecemento económico, pero adoptar un modelo que permita a súa continuación.
• Xestionar os recursos de forma racional e planificada, aumentando a eficacia dos procesos produtivos e moderando o consumo, para aproveitar ao máximo os recursos non renovables e impedir a sobreexplotación dos renovables.
• Considerar non só os custos económicos da fabricación de produtos, senón tamén os custos dos impactos ambientais que producen.
• Distribuír os recursos de forma máis equitativa e satisfacer as necesidades da poboación sen chegar aos niveis de consumo das sociedades industrializadas.
• Fomentar a educación ambiental e asumir as necesidades das xeracións futuras.