De Mito a Logos: Filosofía, Hominización e Humanización
De Mito a Logos
O "milagre grego" de John Burnet (o pensamento racional apareceu sen orixe previa) é analizado como resultado da evolución do pensamento mítico ou debido a factores culturais e económicos (democracia).
O Logos caracterízase por ser:
- Racional: baséase en argumentacións lóxicas.
- Sistemático: esixe que as súas afirmacións estean relacionadas e xerárquizadas.
- Crítico: todo coñecemento pode ser rexeitado se se argumentan razóns.
Diferenzas entre Mito e Logos
Pensamento Mítico
- Todo ocorre por capricho dos deuses.
- Explica o mundo por medio de relatos fantásticos.
- Explicacións cun coñecemento pechado.
- Explicación tradicional.
Pensamento Racional
- Os fenómenos da natureza teñen principios e/ou causas naturais que permiten o seu coñecemento.
- Válguese da razón para coñecer as leis que rexen o mundo.
- O coñecemento racional está en constante revisión.
- Explicación crítica.
Correntes Filosóficas
Fenomenoloxía
O eu como centro do coñecemento.
Neopositivismo
Filosofía previa a Freud, clara inspiración empirista, interese pola ciencia e o coñecemento.
Existencialismo
O ser humano non ten apego a nada (período de guerras), ansia de liberdade. A vida só ten o sentido que un lle queira dar. Xorde como necesidade ante as preguntas e as inquietudes que o ser humano neste contexto tan delicado atopa coa finalidade de dar sentido á súa vida.
Estruturalismo
Xorde pola necesidade de convencernos de que a cultura, a linguaxe e a historia forman parte do noso sistema e deben ser estruturados. Pensan que se vai deixar de estudar o ser humano porque está dentro da estrutura.
Hermeneútica
Corrente filosófica dentro das ciencias humanas que se basea en reivindicar o subxectivismo. Non se poden coñecer nin os acontecementos nin os ámbitos do humano desde unha descrición obxectiva, porque requiren comprensión hermeneútica.
Escola de Frankfurt
Corrente que xorde como reivindicación en contra de todo aquilo que deshumanice a sociedade; é unha crítica.
Hominización
Características clave:
- Posición ergueita: perda de prensión nos pés, cambios na curvatura da columna, fortalecemento do pescozo... Permitiu a observación de maiores áreas de espazos naturais e a liberación das extremidades superiores.
- Liberación das extremidades superiores: permitiu que as mans se especializasen en funcións distintas e substituísen a boca como órgano de defensa e de traballo.
- Desenvolvemento cerebral: o cerebro triplica o seu tamaño e faise máis complexo.
Humanización
A evolución biolóxica produciu a dimensión cultural, considerada factor humanizador. As culturas varían entre os distintos pobos e ao longo do tempo, o que xera unha gran diversidade cultural. Isto vese actualmente ameazado por unha forte tendencia cara á converxencia, debido ao forte contacto entre as culturas.
A hominización é a aparición do xénero Homo e de todas as súas especies, mentres que a humanización é a aparición das primeiras especies que se poden considerar propiamente humanas.
O factor diferenciador é a aparición da cultura, que é o conxunto de informacións adquiridas a través da aprendizaxe social (por imitación, ensino, asimilación, linguaxe...). Non é exclusiva do ser humano.