Metafísica Aristotélica: Motor Inmóbil e Teoría do Coñecemento
Texto sobre Metafísica
Este fragmento pertence á metafísica, que trata das realidades metaempíricas e da realidade suprema. Estuda os primeiros principios e causas do ser, o ser en canto ser, a substancia, e a teoloxía, que estuda a primeira causa do movemento.
A Teoría Hilemórfica e o Motor Inmóbil
Polo tanto, o texto céntrase na teoría Hilemórfica no seo da physis: o motor inmóbil, e como idea principal, a metafísica como teoloxía. Hai unha necesidade de existencia dunha entidade non sensible e inmóbil para explicar o movemento.
Como di o texto, existe unha entidade eterna e inmóbil:
- "Non pode ter extensión..."
- "...e indivisible..."
Dita entidade non pode ter extensión, polo que é unha forma pura, que non ten materia, pero imprime o movemento sobre ela; polo tanto, é o motor inmóbil. Este movemento ten tempo ilimitado e forma parte da realidade.
Como se indica máis adiante nas liñas 3, 4, 5 e 6, non podemos incorrer en contradicións ao afirmar que hai extensións limitadas e ilimitadas. Polo tanto, o motor inmóbil é inmanente (está dentro da natureza, a diferenza da idea do ben en Platón, que estaba no mundo intelixible) e só é forma. É a alma do cosmos que move e dirixe os cambios coa razón e a intelixencia. É a última explicación que lle damos ao fluír das cousas eternas.
Este motor, ao ser inmanente, ten a capacidade de coñecer, sabeo todo e posúe todas as leis; é un pensamento que se pensa a si mesmo.
A Teoría do Coñecemento Aristotélica
De aquí sae a teoría do coñecemento que Aristóteles divide en tres etapas:
- A Sensibilidade: É a máis baixa, onde percibimos as cousas particulares e concretas, onde se atopan as normas.
- A Memoria: Está por riba da sensibilidade, e é onde están gardados e almacenados os datos percibidos polos sentidos.
- A Imaxinación: É a facultade de recuperar as imaxes gardadas na memoria.
O Entendemento e a Abstracción
Por último, está o entendemento, do que sae a teoría da abstracción, onde están as formas intelixibles ou conceptos universais que captan as formas na primeira etapa, a da sensibilidade. A teoría da abstracción divide o entendemento en dous:
Entendemento Axente e Paciente
- Entendemento Axente: É o acto, a forma activa que abstrae e produce os conceptos. É universal, común a todos os humanos, e inmortal (identificado co motor inmóbil).
- Entendemento Paciente: É a potencia, a materia pasiva, que corresponde ao ser humano.