A Ilustración e a Metafísica: Unha Análise Crítica

A Ilustración: Un Proceso de Decisión

Tese: A consideración da Ilustración como un proceso de decisión dos individuos de auto emanciparse.

• A Ilustración como a saída da minoría de idade da razón.
• A propia culpabilidade do individuo desa minoría de razón.
• A saída da minoría de idade é unha cuestión práctica, unha decisión.

Prolegómenos a Toda Metafísica Futura

Tese: A crítica á razón pura é a resposta á posibilidade da metafísica.

• Nin o racionalismo foi quen de dar conta do mecanismo do coñecemento humano.
• Nin o empirismo tampouco, ao abocarnos a un escepticismo.

Crítica á Razón Pura: Introdución

Tese: O coñecemento humano é un composto do recibido polos sentidos e a actuación a priori da facultade cognoscitiva.

• O coñecemento empeza pola experiencia, pero non é suficiente coa experiencia.
• Os obxectos da experiencia estimulan os sentidos.
• A actividade intelectiva traballa coas sensacións.
• Hai unha facultade de coñecemento independente da experiencia.

Doutrina Transcendental dos Elementos

Tese: As facultades de coñecemento, aínda que se complementan, non poden suplantar as súas funcións.

• A sensibilidade é receptividade de representacións.
• O entendemento produce espontaneamente representacións.
• A intuición só pode ser sensible, e dicir, é o modo de como somos afectados polos obxectos (receptividade).
• O entendemento ten a facultade de pensar o obxecto (actividade).
• Ningunha destas facultades (sensibilidade ou entendemento) prevalece sobre a outra.
• Ambas facultades necesitan unirse para achegar coñecementos.

Fundamentación da Metafísica dos Costumes

Tese (12 pte): O máis bo que hai no mundo é a boa vontade.

• A boa vontade non é boa pola súa acción.
• A boa vontade non é boa polos seus efectos.
• A boa vontade non é boa pola súa idoneidade para acadar un fin proposto.
• A boa vontade ten que ser ilustrada, non ensinada.

Tese (22 pte): 12 formulación do Imperativo categórico: "Debo conducirme sempre de xeito que poida querer que a miña máxima se torne en lei universal".

• O concepto de deber: definición e relación co de boa vontade.
• Df.: "Necesidade dunha acción con respecto á lei".
• A lei vén imposta pola mesma vontade racional.
• A lei ten que ser universal.

Tránsito da Filosofía Moral Popular á Metafísica dos Costumes

Tese: O imperativo categórico debe orientar a moralidade.

• Distinción entre imperativos hipotéticos e categórico.
• O imperativo hipotético representa a acción como medio para un fin. Está condicionada e atende á materia da acción.
• O imperativo categórico representa a acción como un fin en si mesmo. É incondicional e atende á forma da acción.

Crítica da Razón Práctica

Tese: A liberdade da moralidade humana lexisla autonomamente (32 formulación do Imperativo categórico).

• A heteronomía non obriga a vontade.
• A auténtica lei moral ten que ser independente de toda materia.
• A liberdade en sentido positivo é a liberdade lexisladora.
• Isto conduce á liberdade en sentido negativo, e dicir, liberdade independente de toda materia.

A Dignidade dos Seres Humanos

Tese: A dignidade dos seres humanos consiste en que son fins en si mesmos (22 formulación do Imperativo categórico).

• Aos seres humanos hainos que tratar como fins e non como medios.
• "Terá que haber un reino de fins".
• No reino dos fins, as cousas ou teñen prezo ou teñen dignidade.
• Ter dignidade é non ter prezo, é dicir, non teñen substituto.
• A dignidade ten un valor intrínseco, en si mesma.