Fervenza, Guggenheim e Seagram: Iconas da Arquitectura

A Casa da Fervenza (Fallingwater)

Trátase dunha vivenda particular encargada polo empresario estadounidense Edgar Kaufmann. A casa foi deseñada, segundo palabras do propio Wright, para “escoitar a música da fervenza… para quen queira escoitala”, xa que desde calquera lugar da mesma percíbese o seu son.

Nesta casa conséguese unha das características básicas da arquitectura do Organicismo: a integración da natureza co ser humano, e isto lógrase de varias formas:

• En primeiro lugar, a vivenda está situada no arranque dunha fervenza natural da que recibe o nome. Álzase sobre unha gran rocha que lle serve de cimentación e gran parte dela está en voadizo sobre a fervenza. As terrazas asemellan bloques de rocha a piques de caer na fervenza, seguindo a idea do “crecemento natural” da construción, con predominio das formas horizontais.
• En segundo lugar, ademais, na construción empregáronse materiais que non contrastasen co contorno exterior: pedra, mármore e madeira. Asemade, as cores utilizadas entoan coa natureza.
• En terceiro lugar, a casa consta de varios balcóns que permiten a integración dos habitantes co medio natural no que se sitúa o edificio.

O conxunto edificado organízase en torno a un gran bloque de pedra que alberga a cheminea e a escaleira. A partir deste elemento desenvólvense as distintas terrazas, horizontais e superpostas. A casa consta de tres plantas, que se escalonan no terreo para salvar o forte desnivel.

O espazo interior foi deseñado con total liberdade, non está predeterminado pola estrutura do edificio, senón que se dispón segundo as necesidades. Neste sentido, a arquitectura de Wright está moi influenciada pola xaponesa, que se caracteriza polos espazos pouco compartimentados, diáfanos e funcionais.

O Museo Guggenheim de Nova York

O multimillonario e filántropo Solomon R. Guggenheim encargou este edificio a Wright para albergar a súa colección de pintura contemporánea, e o edificio, en si mesmo, é unha auténtica obra de arte.

No exterior, o edificio semella un enorme nautilus, un molusco. Unha cinta branca enrolada parece darlle forma ao edificio, aínda que en realidade está construído en formigón.

A súa forma circular rompe coa configuración das mazás circundantes. O uso con profusión de formas curvas, a fin de darlle un intenso carácter orgánico aos edificios, é unha das características da última etapa deste arquitecto.

O interior organízase en torno a unha rampa que ascende en espiral, de forma que o espectador ve as obras expostas mentres camiña, e a visita ao museo convértese nun auténtico paseo.

Unha cúpula translúcida remata o museo, ao que aporta iluminación natural.

Foi o derradeiro deseño de Wright, e sen dúbida, unha das grandes testemuñas da arquitectura orgánica, pola súa articulación do espazo e as súas formas propias da natureza.

O Edificio Seagram

Probablemente a faceta máis influente de Mies van der Rohe foi a construción de enormes rañaceos, de deseño refinado, para albergar oficinas.

O edificio Seagram atópase en Park Avenue, no centro de Manhattan e ten forma de prisma. Nel atópase a sede central da empresa Seagram (unha das maiores destilerías do mundo). É un perfecto exemplo de arquitectura “de pel e ósos”. Un brillante recubrimento de vidro reviste todo o edificio: aporta luz ao interior e, ao anoitecer, este convértese nunha auténtica escultura urbana, que embelece a cidade coas luces do interior das oficinas, vistas a través do cristal.

A súa enorme masa de 38 plantas e 157 metros de altura destaca no contorno. O edificio está precedido por unha praza, que aumenta a súa monumentalidade. A verticalidade intensifícase tamén polo feito de que o muro de vidro sexa continuo.

É un edificio sinxelo, pero elegante, debido á súa nítida xeometría, as súas fermosas proporcións e á calidade dos materiais. Mies van der Rohe pensou en todos os detalles: o muro de vidro está decorado con finas pranchas de bronce mate, e tamén deseñou toda a decoración interior.

Este tipo de rañaceos converteuse no edificio representativo das grandes corporacións. Non obstante, moitos dos seus imitadores non souberon dar aos seus edificios a elegancia característica de Mies van der Rohe.