Dereitos Fundamentais na Constitución Española
A Constitución: Continuación das Esferas de Dereitos
Esfera Social e Educativa
Dereito á educación: Dereito que ten todo cidadán de que o Estado lle facilite un ensino gratuíto nos niveis obrigatorios.
Dereito de petición: Dereito de todo individuo ou colectivo para dirixirse á Administración e facer as demandas que considere oportunas. Non ten límites para a Constitución, salvo nos institutos armados.
Esfera Xurídico-Económica
Dereito á propiedade e dereito á herdanza (Art. 33)
A propiedade ten limitacións. Podemos ser expropiados das nosas propiedades a cambio dunha compensación económica.
Liberdade de empresa (Art. 38)
Recoñecemento dun modelo económico. Como traballadores sociais, deberiamos rebelarnos ante o feito de que todo estea regulado polo mercado, xa que é mentira. Entre o Estado e o mercado está o terceiro sector, e se os membros deste sector teñen capacidade para dirixir un negocio, non é lóxico que teña que ir unha empresa privada a beneficiarse.
Dereito ao traballo (Art. 35)
É un dereito complicado, xa que establece o dereito e o deber de traballar. Ten relación co Art. 14: “Ninguén pode ser discriminado para un posto de traballo.” A regulación máis eficaz que ten é o Estatuto dos Traballadores, que é a carta magna dos traballadores.
Dereito á folga (Art. 28.2)
É a outra cara do dereito ao traballo. É un logro do movemento obreiro, xa que é un dereito que o Estado só concede baixo presión. Só poden poñerse en folga os traballadores por conta allea e non todas as folgas son contra o empresario; tamén están as folgas políticas. Sorprendentemente, na LOE reformada dáselle dereito á folga aos estudantes da ESO. Non existe a lei de folga. Existen decretos de servizos mínimos que se establecen cando hai unha folga que pode afectar á cidadanía.
Liberdade de sindicación (Art. 28.1)
Dereito que recoñece a Constitución a todo traballador a estar sindicado ou non. Determinados funcionarios públicos, como xuíces ou fiscais, por exemplo, non poden sindicarse libremente. Tamén teñen esta limitación as forzas armadas.
Dereito de fundación
Considérase fundación o patrimonio destinado a un fin. Pódense crear inter vivos (en vida de) ou mortis causa (alguén que no testamento deixa o seu patrimonio a algún fin).