Análise do Mercado de Traballo: Produtividade e Salarios
Produtividade Marxinal do Traballo
A produtividade marxinal do traballo é o incremento que se obtén na produción como consecuencia da incorporación dun novo traballador.
Os Salarios e a Mellora da Produtividade
A produtividade do factor traballo depende non só do capital humano, senón tamén da calidade dos bens de produción dispoñibles e dos avances tecnolóxicos. Unha mellor formación dos traballadores, xunto coa mellora dos equipos produtivos e o progreso tecnolóxico, posibilitaron un enorme impulso da produtividade do traballo nos países desenvolvidos nas últimas décadas.
Que é o Capital Humano?
O capital humano refírese á formación e experiencia dunha persoa, empresa ou un país.
Imperfeccións do Mercado de Traballo
Nos mercados de traballo reais inflúen factores que se afastan do modelo de competencia perfecta:
- As empresas e os sindicatos: Inflúen nos salarios a través das negociacións colectivas. Tamén o Estado inflúe lexislando sobre normativa laboral, fixando o salario mínimo, etc.
- O traballo non é un produto homoxéneo: Nin os postos de traballo nin todos os traballadores son iguais. Isto fai que no mundo real atopemos fortes disparidades en salarios. Unha parte da desigualdade explícase pola teoría da produtividade marxinal.
Factores que Determinan a Desigualdade Salarial
Estes son algúns factores que determinan a desigualdade salarial:
- As diferenzas compensatorias: Os salarios dos traballadores con empregos nocturnos, desagradables ou perigosos adoitan ser máis altos ca os doutros traballos que requiren unha cualificación similar pero que non teñen este tipo de inconvenientes.
- As diferenzas en talento e habilidades valoradas pola sociedade.
- A diferenza no capital humano: Unha persoa máis preparada e experimentada.
- Salarios de eficiencia: Son un tipo de incentivos que utilizan algunhas empresas para motivar os traballadores e incrementar a súa produtividade.
- Discriminación: Os homes obteñen salarios máis elevados. Este feito non ten xustificación ningunha e débese á persistencia de prácticas do pasado que hoxe non teñen razón de ser, á lexislación dalgúns países ou, simplemente, a prexuízos sociais.